سمرقند و بخارا

جمعیت پارسی ‏زبانان کشور ازبکستان که پرجمعیت ترین و تاثیرگذارترین کشور آسیای میانه است گروهی فراموش شده‏اند. تقریباً نیمی از جمعیت 28 میلیونی‏ این کشور را این ایرانی تباران تشکیل میدهند. ازبک‏های حاکم ، میانه خوبی با تاجیک‏های هم‏مرز خود در کشور تاجیکستان ندارند و تاجیک‏های داخل ازبکستان را نیز به نوعی مقهور فرهنگ ازبکی کرده‏اند. در نتیجه وقتی به پارسی‏زبانان این سرزمین باستانی و به یاد مانده از دوران امیر اسماعیل سامانی می‏نگری، هم احساس غرور می‏کنی و هم بغض گلویت را می‏گیرد. بخارا(این شهر ایرا

به امید احیای ایران بزرگ
ساعت ٥:٢٩ ‎ق.ظ روز یکشنبه ٢ مهر ۱۳٩۱   کلمات کلیدی:

 

 

سمر قندی تو با من هم نژادی
بخارایی ز من تاجیک زیادی
تو کولابی به جان مارا برابر
خجندی بلخی را یار و برادر
بیا شیرازی با هم خانه سازیم
رذیلان را ز غم دیوانه سازیم
بدخشانی بده دستت به غرمی

هم آغوشی کنید با هم به گرمی
سپاهانی هراتی را به بر گیر
خبر وز حال او شام و سحر گیر
تخارستانی ما تهران میریم
بیا پروانی تا ختلان میریم
وطن بر ما یک و دین و زبان یک
و خون و مغز و پوست و استخوان یک
وگر دولت جدا ملت جدا نیست
زبان و تیره و نسبت جدانیست
دوشنبه , کابل و تهران ما یک
سمنگان , گنجه و گرگان ما یک
بیا سغدی که مشتاقت من هستم
سراوانی ز ایلاقت من هستم
وگر در یارکندی یا به غوری
وگر نزدیک هستی یا که دوری
وگر در هند و سند و بابل هستی
گلستان یا که اهل کابل هستی
به من همفکر و ذکر و هم زبانی
چو مردم روی قبرم گل بمانی