سمرقند و بخارا

جمعیت پارسی ‏زبانان کشور ازبکستان که پرجمعیت ترین و تاثیرگذارترین کشور آسیای میانه است گروهی فراموش شده‏اند. تقریباً نیمی از جمعیت 28 میلیونی‏ این کشور را این ایرانی تباران تشکیل میدهند. ازبک‏های حاکم ، میانه خوبی با تاجیک‏های هم‏مرز خود در کشور تاجیکستان ندارند و تاجیک‏های داخل ازبکستان را نیز به نوعی مقهور فرهنگ ازبکی کرده‏اند. در نتیجه وقتی به پارسی‏زبانان این سرزمین باستانی و به یاد مانده از دوران امیر اسماعیل سامانی می‏نگری، هم احساس غرور می‏کنی و هم بغض گلویت را می‏گیرد. بخارا(این شهر ایرا

سروده معروف رودکی در وصف بخارا
ساعت ۱۱:۳٠ ‎ب.ظ روز جمعه ۳ شهریور ۱۳٩۱   کلمات کلیدی:

 

سروده معروف رودکی در وصف بخارا، همچون ضرب‏المثل در گوش هر اهل فرهنگی طنین‏انداز شده است. گویند امیر نصر سامانی در حکومت 30 ساله‏اش  مردی دیندار، عالم و علم‌گستر بود و خیرات بسیار می‏کرد. زمانی که به هرات می‌رود، از آن شهر بسیار خوشش می‌آید. امیران محلی وقتی می‌بینند وی خیال برگشتن به بخارا را ندارد، رودکی را واسطه قرار می‌‌دهند و رودکی با سرودن ابیات زیر امیر نصر سامانی را تشویق به بازگشت و  رفتن به بخارا می‌کند:

بوی جوی مولیان آید همی            یاد یار مهربان آید همی

ریگ آمو با درشتی های او                زیر پا چون پرنیان آید همی

آب جیحون با همه پهناوری            خنگ ما را تا میان آید همی

ای بخارا شاد باش و شاد زی        شاه نزدت میهمان آید همی

میر ماه است و بخارا آسمان          ماه سوی آسمان آید همی

میر سرو است و بخارا بوستان       سرو سوی بوستان آید همی

آفرین و مدح سود آید ترا               گر به گنج اندر زیان آید همی