سمرقند و بخارا

جمعیت پارسی ‏زبانان کشور ازبکستان که پرجمعیت ترین و تاثیرگذارترین کشور آسیای میانه است گروهی فراموش شده‏اند. تقریباً نیمی از جمعیت 28 میلیونی‏ این کشور را این ایرانی تباران تشکیل میدهند. ازبک‏های حاکم ، میانه خوبی با تاجیک‏های هم‏مرز خود در کشور تاجیکستان ندارند و تاجیک‏های داخل ازبکستان را نیز به نوعی مقهور فرهنگ ازبکی کرده‏اند. در نتیجه وقتی به پارسی‏زبانان این سرزمین باستانی و به یاد مانده از دوران امیر اسماعیل سامانی می‏نگری، هم احساس غرور می‏کنی و هم بغض گلویت را می‏گیرد. بخارا(این شهر ایرا

سروده دیگری از خواجه، شاعر پارسی گوی ازبکستان
ساعت ۱٠:۳۸ ‎ق.ظ روز پنجشنبه ۱٦ امرداد ۱۳٩۳   کلمات کلیدی:

 

سروده ای زیبا از خواجه , شاعر پارسی گوی ازبکستان

من که از شعله ی غم سینه پر از فریادم
مشت آه سحری ام که به دست بادم

همچو بلبل ز فراقت بکشیدم آهی
بنگر از عشق تو، ای گل، به چه حال افتادم؟

دل بشکسته ی من بود به رهت افتاده
لطف اهدا ننمودی، نشنیدی دادم!

تو مپندار که آیین جهان یکرنگ است
محزون از هجر توام گر، ز وصالت شادم

همچو شیرین منما میل به کام خسرو
عاشقم من، به ره عشق تو چون فرهادم

بوستان از حرکات تو بیامد در وجد
من همان عاشق آن قامت چون شمشادم

بر در میکده ی عشق یکی پنجه زدم
خضر بگشاد و نمود هدیه می ایجادم

صوفیان محبوس زندان غم و من در دیر
از غم دهر به یک جرعه ی می آزادم

خواجه می نوش و بیاسای زمانی، ورنه
می دهد غم به کف باد فنا , بنیادم!

خواجه

***

Ман, ки аз шўълаи ғам сина пур аз фарёдам,
Мушти оҳи саҳариям, ки ба дасти бодам!

Ҳамчу булбул зи фироқат бикашидам оҳе,
Бингар аз ишқи ту, эй гул, ба чи ҳол афтодам?

Дили бишкастаи ман буд ба раҳат уфтода,
Лутф эҳдо нанамудӣ, нашунидӣ додам!

Ту мапиндор, ки ойини ҷаҳон якранг аст,
Маҳзун аз ҳаҷри туям гар, зи висолат шодам.

Ҳамчу Ширин манамо майл ба коми Хусрав,
Ошиқам ман, ба раҳи ишқи ту чун Фарҳодам.

Бўстон аз ҳаракоти ту биёмад дар ваҷд,
Ман ҳамон ошиқи он қомати чун шамшодам.

Бар дари майкадаи ишқ яке панҷа задам,
Хизр бикшоду намуд ҳадя майи эҷодам!

Сўфиён маҳбуси зиндони ғаму ман дар дайр
Аз ғами даҳр ба як ҷуръаи май озодам.

Хоҷа май нўшу биёсой замоне, варна
Медиҳад ғам ба кафи боди фано бунёдам!

ХОҶА