سمرقند و بخارا

جمعیت پارسی ‏زبانان کشور ازبکستان که پرجمعیت ترین و تاثیرگذارترین کشور آسیای میانه است گروهی فراموش شده‏اند. تقریباً نیمی از جمعیت 28 میلیونی‏ این کشور را این ایرانی تباران تشکیل میدهند. ازبک‏های حاکم ، میانه خوبی با تاجیک‏های هم‏مرز خود در کشور تاجیکستان ندارند و تاجیک‏های داخل ازبکستان را نیز به نوعی مقهور فرهنگ ازبکی کرده‏اند. در نتیجه وقتی به پارسی‏زبانان این سرزمین باستانی و به یاد مانده از دوران امیر اسماعیل سامانی می‏نگری، هم احساس غرور می‏کنی و هم بغض گلویت را می‏گیرد. بخارا(این شهر ایرا

مــا در این دنیا که از یک مادریـم
ساعت ٥:۳٧ ‎ق.ظ روز یکشنبه ٢٢ دی ۱۳٩٢   کلمات کلیدی:

 پس از تقسیم بندی مرزهای آسیای میانه از جانب بلشویکها، کشور کوهستانی کوچکی به نام تاجیکستان تشکیل گردید که جدا از پاره های تن خود یعنی سمرقند، بخارا، فرغانه، بلخ، و نیشابور و توس و ... افتاده بود و برای کشور عزیزم، بیگانگانِ کمونیست، پرچم، سرود ملی، و حتا زبان و ادبیات هم ساختند و دستور دادند که: زبان شما تاجیکی است نی پارسی، وطن شما اتحاد جماهیر شوروی میباشد، نی ایــــران و نی خراسان.
اما این را ندانستند که اگر ما را هزار تکه هم کنند باز ما تاجیکِ پارسی زبان استیم و وطن ما تاجیکستان و خراسان و ایرانزمین است نی اتحاد جماهیر شوروی، و زبان ما پارسی است نی تاجیکی.
و هرگز گذشته، تاریخ، هویت، و همتباران خود در ایران، افغانستان، ازبکستان و چین را فراموش نخواهیم کرد و باز به اصل و ریشه خود بر میگردیم.

تاجیک و ایــــرانی و افغان چــــــرا
مــا در این دنیا که از یک مادریـم

شعر از زنده یاد استاد لائق شیر علی